شهید حاج رضا شکری‌پور؛ علمدار جزیره مجنون

به گزارش خبرگزاری صداوسیمای استان همدان، شهیدی که در شب عملیات، با اینکه از ناحیه دست و پا مورد اصابت ترکش قرار گرفته بود به پشت جبهه برنمی گردد تا عملیات به نتیجه رسیده و خاکریز‌های مورد نظر پس گرفته شود.

رضا شکری پور اسفند ۱۳۳۵ هـ. ش در همدان متولد شد و در همان دوران ابتدائی راه خود را انتخاب کرده و بیشتر اوقات در نماز جماعت مسجد محل شرکت می‌کرد و به علت نذری که برای او از طرف مادرش شده بود محبت ویژه‌ای نسبت به اهل بیت (ع) مخصوصا به ابا عبدا... الحسین (ع) در وجودش متجلی بود.

قدرت جسمی خوبی داشت و در دوره دبیرستان در چند رشته ورزشی از جمله دو و میدانی موفق به کسب افتخار و نشان قهرمانی شد.

سال ۵۶ به خدمت سربازی و سال ۵۸ برای کار به تهران رفت، پس از بازگشت به همدان در تشکیل پایگاه مقاومت بسیج ناحیه ۱۴ محله چمن چوبان‌ها همراه با شهید احسان تقی پور شرکت داشت.

مرداد ۶۰ به خدمت سپاه در آمد و سال ۶۱ با خانم زهره ثمری، ازدواج کرد که حاصل این ازدواج دختری به نام محدثه است که آغوش گرم پدر را در سن سه سالگی از دست داد.

پس از حضور در پاکسازی مناطق آلوده به مین کردستان، همراه تیپ ویژه شهدا به همدان آمد و به فرماندهی پادگان قدس انتخاب شد، سپس به تیپ انصارالحسین (ع) رفت و در عملیات والفجر ۵ فرماندهی گردان ۱۵۱ مسلم ابن عقیل را بعهده داشت.

با توجه به رشادتهائی که از خود نشان می‌داد به سمت معاونت ستاد تیپ منصوب شد و پس از مدتی با حفظ سمت، مسئولیت واحد آموزش نظامی را هم پذیرفت.

با رشادت‌های شهید شکری پور و همرزمانش در عملیات والفجر ۸، عراقی‌ها در جاده‌ام القصر زمین گیر شده و نتوانستند پیشروی کرده و فاو را تسخیر کنند.

بالاخره در این عملیات از ناحیه پهلو و پشت زخمی شد که با پافشاری همرزمانش، او را به پشت جبهه منتقل کرده بودند و ۲۸ اسفند ۶۴ او را به همدان منتقل می‌کنند که در منزل خود بستری می‌شود.

بالاخره بعد از اینکه بهبودی نسبی خرداد ۶۵ به یگان رزمی رفت در این اوضاع و احوال نیرو‌های عراقی از جزیره مجنون جنوبی تکی انجام داده و دو خاکریز نیرو‌های ما را تصرف کرده بودند، شهید شکری پور در حالیکه زخمی بود با عده قلیلی داوطلب می‌شود که برای مقابله با نیرو‌های متجاوز بعثی عراق به جزیره اعزام شود.

او در شب عملیات، یعنی شب ۶۵/۳/۲۸ از ناحیه دست و پا مورد اصابت ترکش قرار می‌گیرد، اما به پشت جبهه برنمی گردد تا عملیات به نتیجه می‌رسد و خاکریز‌های مورد نظر پس گرفته می‌شود.

در صبح روز عملیات یعنی صبح روز ۶۵/۳/۲۹ در حالیکه از مواضع تصرف شده پدافند می‌کرد و در حال تیراندازی بود ضمن اظهار تشنگی، از ناحیه سر مورد اصابت گلوله غناسه دشمن قرار می‌گیرد و به درجه رفیع شهادت نایل می‌شود.

با بی حجابی و بی بند و باری سخت مخالف بود و از آن رنج می‌برد و به صله رحم اهمیت بسیار می‌داد.

در وصیتنامه شهید شکری پور آمده است:‌ای برادران پاسدار! بدانید که مسئولیت، بس سنگین و دشوار؛ راه، دراز و هدف نیز بسیار مقدس است.

تمام اعمال ما وظیفه‌ای است که خداوند بر ما مقرر کرده است و ما نیز باید آن را انجام دهیم.‌ای امت شهیدپرور! بدانید که خداوند انسان‌ها را همیشه مورد امتحان قرار می‌دهد؛ زیرا دنیا محل آزمایش در سطح علم، آگاهی، صبر و مقاومت انسان است.